خانه / آخرین نوشته ها / اقتصاد مقاومتی، آشی با چند آشپز

اقتصاد مقاومتی، آشی با چند آشپز

یادداشت آیین باور- فریبا کلاهی

اقتصاد مقاومتی یا به قول خودم “مقاومت اقتصادی” که البته در مفهوم معتقدم بسیار با یکدیگر متفاوت هستند،آشی است دست پخت حاکمان و دولتها برای مردم. پس مردم باید این آش را بخورند. آشی را که چند دستگاه موازی کار، آن را می پزند و هرکسی از راه می رسد، نمکش را دستکاری می کند.

آیا فکر نمی کنید وقت آن رسیده که خودمان دست به کار شویم و کاسه آش خودمان را داشته باشیم؟ مثلا هرکسی آش خود و خانواده اش را بپزد و مسئولیت سیرکردن شکم عائله اش را بر عهده بگیرد؟

مثلا بهتر نیست به جای دویدن به دنبال یک میز زشت و بی قواره اداری، یا بله چشم گفتن های پاچه خوارانه صبح گاهی، برای چندرغاز درآمد کارمندی، با اندک سرمایه ای، کسب و کاری کوچک راه بیاندازیم و نان بازو بخوریم و جلوی دولت دست دراز نکنیم؟سفره دولت به اندازه کافی نان خور دارد . از نوع کارمندهای آبدارش !

بهتر نیست مشاغل کوچک و درآمد دلچسب خودمان را داشته باشیم و با اندک سرمایه های برو بچه های فامیل، یک کارگاه مشترک و کسب و کار فامیلی راه بیاندازیم؟

سودش مال خودمون،ضررش مال خودمون

بهتر نیست خدائیش به جای کارت زدن و ده صبح جیم زدن و پیچاندن ارباب رجوع  به نام “نماز_ ناهار_ خداحافظ” و حرام کردن بیت المال، به دنبال افزایش سرمایه خودمان باشیم؟ آن وقت قِران ِقران پولی که خرج می کنیم و برق و آب و متریال برامون ارزش پیدا می کنه و صرفه جویی بسیار هم دلچسب می شه .

دعای منفی ۵۰ درجه و مثبت ۱۸ خلق الله، به دعای خیر تبدیل میشه و نسل بعدمونم تکلیفش با خودش و آینده اش روشنه …

کار آفرینی، آنقدر ها هم که فکر می کنی سخت نیست .حداقل از دولا راست شدن جلو روسای اداری و انگ زندگی کارمندی بهتره. اینروزها، شرکت های بیمه، مشکل بیمه و سابقه کار و بیکاری را حل کردن. بانکها هم استثنائا وام های کسب و کار کوچک منصفانه  را هنوز به موقع می دهند. مرکز آموزش های مهارت فنی رایگان ماهیگیری یاد می دهند،چرا دنبال ماهی می دویم؟

سایت های اینترنتی پر است از اطلاعاتی که می شود براساس آنها مشاغل خانگی یا کسب و کارهای کوچک با سرمایه اندک را یافت و با کار آفرین های موفق گپی زد.

نگو این ربطی به اقتصاد مقاومتی ندارد . بازار ثبات ندارد . فروش سخت است و …. اینروزها همه جوانها سواد اینترنتی دارند و بازاریابی اینترنتی یک امر رایجه . این همه جوان تحصیلکرده دور برمون هست تو فامیل و همسایه که با پول اندکی که در بانک یا زیر بالش دارند برای خرج کردنش ،جز قلیان سراهایی که خدا روشکر تعطیل شد و جاده چالوس و سفر چیزی دیگه ای به فکرشون نمی رسه . می شود اینها را یک کاسه کرد. می شود از خلاقیت های فردی استفاده کرد .یکی ایده داره،یکی فنیه ، یکی شَمّ بازار یابی داره، اما هیچ کدوم به تنهایی چیزی نمیشن. این یعنی مقاومت تا وقتی که انشالله، یک کسب و کار جا افتاده و شناخته شده صاحب بشی و چند نفر از بغل کارت نون بخورن .

این آش خوردن داره . پیاز داغشم زیاده و عطرش چندتا کوچه اون طرف تر میره اما شور نیست .

به جای اینکه نگران باشی مملکت چه چیزهایی نداره و تو چه چیزهایی داری که تو این وانفسا داره حیف میشه ،تلف شدی هدر شدی .. پاشو ببین تو مِنوی جامعه حتمن چیزی پیدا میشه باهاش شروع کنی . اگر فکر می کنی خیلی خلاق و توانمندی که باید بری یک جای دیگه که نمی شناسی و نمی شناسنت یک اتفاق بزرگ را رقم بزنی، با یک صدم همون پول و نصف همون وقت و انرژی همین جا، با حرمت و عزت شروع کنی زودتر می رسی . چرا تو کارفرما نباشی؟

آدم باهوش اونه که از دل آشوب و سختی، راه بهتر زیستن را پیدا کنه پس مقاومت اقتصادی را از همین حالا شروع کن.

درباره‌ی فریبا کلاهی

روزنامه نگار و مدیر مسئول پایگاه خبری آیین باور

همچنین ببینید

ویژه دانش آموزان استثنایی: همایش هَزارانِ غریب در کرج برگزار شد

آیین باور- همایش هزاران (بلبلان) غریب در تالار میلاد کرج بر روی صحنه رفت و …

استاندارالبرز با بانوی نقره ای تکواندو جهان دیدار کرد

آیین باور – نماینده عالی دولت در استان البرز در دیدار با مهلا مومن زاده، …

3 نظر

  1. سلام علیکم وقت بخیر بسیار مطلب جالبی بود.موفق باشید.

دیدگاهتان را بنویسید