خانه / آخرین نوشته ها / آشنایی با سنت درکوب / در زدم و گفت کیست : گفتمش ای دوست! دوست

آشنایی با سنت درکوب / در زدم و گفت کیست : گفتمش ای دوست! دوست

آیین باور- معماری سنتی به سبکی از معماری گفته می شود که در یک منطقه یا محله، از محبوبیت خاصی برخوردار است و عموما نیز در گذشته ایجاد شده است. معماری سنتی ویژگی هایی دارد که توسط معماران و طراحان مورد استفاده قرار می‌ گیرند. دو نمونه از این ویژگی ها عبارتند از:

  1. تعهد و احترام به حفظ پیوند با سبک‌ های پیشینی که در معماری آن ساختمان به کار گرفته شده است.
  2. استفاده مجدد از مصالح یا طراحی خانه‌ ها و ساختمان‌ هایی که با طرح ساختمان‌ ها در منطقه سازگار و یکپارچه است.

رعایت این دو مورد در معماری سنتی، سبب می شود انسجام و وحدتی که در حس ظاهری و فضای درونی این سازه ها وجود دارد، به خوبی حفظ شود.

از جمله ویژگی‌ های بنیادی معماری ایرانی در گذشته می توان به:

  1. طرح های همگن و یکسان
  2. برونگرایی
  3. مینیمالیسم
  4. بکارگیری انسان‌ شناسی و معرفت شناسی در آثار
  5. استفاده از تقارن و عدم تقارن

همچنین نور طبیعی به عنوان عامل کلیدی در تمایز میان طرح ها در معماری سنتی ایرانی مورد استفاده قرار گرفته است.

این مردمان دانا و آینده نگر برای ورود به هر منزلی نیز قوانین تنیده در دل معماری داشته اندو آن درکوب و کلونی است که امروزه جای خود را به زنگ های اخبار تصویری و مدرن داده است . ورودیهـا، یکـی از بخشهـای مهـم سـاختمانها هسـتند کـه در قالـب درب و سـردر سـاخته می شوند. امروزه این دربهــای ســنتی ســاده و زیبا بیشــتر در کوچه پسکوچه هــا یافــت می شوند. جنـس ایـن دربهـا چوبـی اسـت؛ دو لنگـه دارد و هـر لنگـه درب از یـک تـا سـه لتـه چـوب ساخته شـده اسـت. ایـن دربهـا، هماننـد دربهـای سـنتی سـایر نقـاط ایـران دارای الحاقاتـی ماننـد: گل میـخ، کوبه هـای مختـص مـردان و زنـان، جا کلیـدی، چفـت و بسـت و خروسـک داشته اند کـه بـا هنـر زمودگـری بـرروی چـوب نصـب می شدند.

زیبایی از در و دیوار خانه های ساده و سنتی بالا می رفت و امروز هیچ کدام از زیبایی های مدرنیته حس خوش تعلق را به ما انتفال نمی دهد.

هر کسی که پشت در می رسید در کوب ویژه خود را میزد مرد کوب که صدایی بم و خشن داشت و زن کوب؛ که صدایی زیر و ظریف داشت و کوبیدن آن نشانگر آن بود که زنی پشت در است. غریب کوب؛ هر گاه غریبه‌ای از روستا یا شهر دیگری به آبادی وارد می‌شد، اولین منزلی که کوبه مختص غریبان داشت می نواخت زیرا می دانست یا پهلوان است یا کریم و غریب و نواز .  این درکوب‌ها یکی از مظاهر حفظ حریم  در خانواده ایرانی و همین‌طور هوشمندی، نظم و دقت ایرانیان در گذشته است.


درباره‌ی فریبا کلاهی

روزنامه نگار و مدیر مسئول پایگاه خبری آیین باور

همچنین ببینید

رئیس کل نظام پزشکی کشور:هزینه واقعی شدن تعرفه را بیمه باید تامین کند

آیین باور – افزایش تعرفه ها نباید از جیب مردم پرداخت شود، در حال حاضرتعرفه …

دلت خوش است؟ نه! دلم خون است!

یادداشت/ به قلم احسان محمدی : در مترو جوانی آمد جلو و بعد از احوالپرسی …

دیدگاهتان را بنویسید