???????? ???????????? ?????????? ???????? ???????? ????????????
خانه / آخرین نوشته ها / یادداشتی بر عدم تضمین امنیت ساختمانهای شهر، توسط نظام مهندسی البرز

یادداشتی بر عدم تضمین امنیت ساختمانهای شهر، توسط نظام مهندسی البرز

مقصر کیست؟ شهرداری یا نظام مهندسی ؟ مردم!

یادداشت آیین باور – فریبا کلاهی 

همایش ایمنی و زلزله به همت مدیریت بحران استانداری البرز برگزار شد و فرصتی پیش آمد تا نقدی را که مدتها پیش باید طرح می کردم به زبان آورم .

حداقل در ایران و نه در قواره های بین الملل، سازمان نظام مهندسی، سازمانی غیردولتی است که در جهت تحقق قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب سال ۱۳۷۴ به صورت رسمی  ۲۳ سال است در حال گذراندن دوران آزمون و خطا در کشوری بحران خیز، و استانی  است که  به گفته مدیرکل مدیریت بحران استانداری البرز ، از ۳۱ بحران ؛۲۱ بلای طبیعی را در چنته دارد، رئیس نظام مهندسی استان در همایش ایمنی و زلزله اعلام می کند:

” با طراحی دقیق ساختمان ها باید تاب آوری آنها را دربرابر زلزله افزایش داد.” یعنی پس از گذشت این همه سال هنوز افزایش ندادند معلوم نیست منتظر چه چیزی بودند؟ و با شهرداری و مهندسینشان به توافق و علم لازم نرسیده اند که باید تاب آوری را افزایش می دادند و خدا می داند چند ده سال دیگر باید بگذرد تا افزایش مورد نظر رخ بدهد.

زیرا به فرموده ایشان در آستان ۱۴۰۰ و هزاره سوم تازه به این نتیجه رسیده اند که :”اگر ساختمان های ایمن ساخته شود بخش قابل توجهی از مشکلات دراین زمینه حل شده است.  که تقویت مصالح، انعطاف پذیری دربرابر فرایند های قدرتمند زمین شناختی و تجهیز امکانات کنترل کیفی آزمایشگاه جوش ، بتن سازی از جمله راهکارهای عملی مناسب دراین زمینه به شمارمی رود، به جای تلاش برای کاهش آسیب ها باید سازه های قوی و تاب آور را ساخت.”

خب این حرفها بسیار زیباست ولی وقتی پای جان مردم درمیان است و عصر داستان های جنگل نیست که خودشان آلونک هایشان را بسازند و مجبورهستند به ایشان و همکارانشان مراجعه کنند؛ دیگر نمی شود کلی گویی هایی که از روی کاغذ خوانده می شود را به خورد مردم داد.

به عنوان یک خبرنگار و هدف اول آماج تیرهای انتقادی مردم موظفم که در چنین مواقعی پیش از آنکه یک زلزله ای چون بم بیاید و مدیریت بحران را نیز بحران زده کند، این پرسش را مطرح کنم که تا کنون کجا بوده و چه می کردید؟ مگر وضعیت حاشیه نشینی و ساخت خانه های سند دار و قولنامه ای امروز آغاز شده است ؟ جان مردم چند درصد مناسبات میان دستگاه ها را به خود تخصیص داده است؟

کسی نیست که از آلودگی های ارتباطات  ساخت و ساز خبر نداشته باشد. کمتر کسی است که از ناظران و پلیس های ساختمانی گلایه نداشته باشد، کسی را نمی شناسم که خانه ای خریده یا ساخته باشد و در پله های شهرداری برای کاغذ بازی های بی خود سرگردان نشده باشد، اما چه کسانی را می توانید معرفی کنید که خانه هایی شناسنامه دار خریده اند، به این مفهوم که نقشه تاسیسات ، آب ، برق، گاز، ایمنی و نوع جنس مصالح و تضمین های فنی را همراه سند مالکیت به آنان داده باشند یا برای ایمنی اجباری منازل و ساختمان هایشان در راه روهای شهرداری گرفتار باشند؟

و کجای این اسناد گران قیمت و پر هزینه تضمینی برای خروجی کار مهندسان دارد که صاحب خانه بتواند در صورت وجود هر گونه عیوب فنی یا خسارت در برابر بلایای طبیعی  از آنان شکایت کند؟

تاکی شعار های شیک؟ غلامی در پاسخ  به این پرسش خبرنگاران که آیا شخصا تا کنون خانه ای ساخته اید که چنین تضمینی بدهید؟  یا حتی یک مورد مصداقی برای ادعای خود بیاورید که اصلاح را از خودتان شروع کرده اید و کار با حضور ناظر صالح صورت گرفته است حرفی برای گفتن نداشت . و به این جمله بسنده کرد من ساختمان دولتی ساختم که مجبوریم ناظر داشته باشیم!! پس چرا برای انجام کار مردم مجبور به رعایت اصول نیستید؟

تا کی مردم باید تاوان دعوای بین نظام مهندسی و شهرداری را بدهند؟ نظام مهندسی مدعی است که شهرداری با حضور ناظر مخالف است اماجرات رسانه ای کردن آن را ندارد.

شهرداری ماده صد را که شیرین ترین درآمد شهر فروشی است از دست نمی دهد.  شورای شهر فقط اعتراض شفاهی می کند، نظام مهندسی شعار های شیک می دهد و این مردم هستند که آسیب و خسارتش را به جان می خرند. اینکه تا چه حد مهندسین دارای صلاحیت نقشه های ساختمان را طراحی می کنند و چه افرادی با چه صلاحیتی آن را تایید یا رد می کنند و کدام ناظر صالحی بالارفتن مصالح را کنترل می کند، خدا می داند اما همینکه می گویند تنها ۲۵ درصد خانه های البرز ایمنی دارند خود شاهدی بر این مدعاست سطح صلاحیت دست اندرکاران ساخت و ساز چه قدر است .

از آنجا که صاحبان منازل قولنامه ای ظاهرا شهروند محسوب نمی شوند نیز اساسا هیچ حقوقی برای زندگی امن ندارند.

غلامی خود مدعیست داشتن شناسنامه فنی ساختمان گویای کیفیت ساختمان است که این مهم هرچه بیشتر باید نهادینه و مورد توجه قرارگیرد؛ اما تا کنون شخصا بر صدور شناسنامه چند ساختمان نظارت داشته یا تلاش کرده به کمک نمایندگان مردم در مجلس و شورا و اصحاب رسانه شهرداری را که مفصر اصلی می داند ودار به رعایت حفظ جان مردم کند؟

چنین اتقافی نیفتاده است، پس باید پرسش خود را تکرار کنیم که فلسفه وجودی سازمان نظام مهندسی چیست؟ اگر قرار نیست ضامن امنیت ساختمان های شهر باشد، چرا اوستا بناهای قدیم شهرمان را نسازند که سازه هایشان هزاران سال در این کشور بلاخیز دوام آورده اند؟ بنای خشتی بم را بنگرید،گنبد قارونیه ، مسجد شیخ لطف الله، مدرسه هارون الرشید یا …. به قول مهر ور مدیرکل مدیریت بحران استان در این همایش اولین جایی که تخریب می شود پلها هستند که راه امداد را هم می بندند. دیگر اینکه شهرداری تا به کی در پوشش ماده صد مردم را از داشتن خانه های استاندارد و با نقشه های فنی ساختمانی با کیفیت محروم خواهد کرد؟

مصداق عینی :

نارین قلعه یاکهن دژ خوش بختانه  بدون دخالت شهرداری و نظام مهندسی ساخته شده و احتمالا نام سازندگان آن در تاریخ نیست و دانشگاه ندیده بودند و سخنرانی در سمینار و همایش را هم بلد نبودند. اما نتیجه کارشان از دوره اشکانی تاکنون از باد و باران و سیل  وزلزله و جنگ و هرگونه تخریبی سالم مانده است.

نارین قلعه یا کهندژ در شهر باستانی میبد بر فراز تپه ای بلند بنا شده و بر تمامی ‌شهر میبد و پیرامون آن دید دارد. کهندژ یا قهندژ نام دژهای کهنی است که در آغاز پیدایش شهرها بنا شده اند. این دژها در پیش از اسلام و بیشتر در دوران ماد، هخامنشی و اشکانی ساخته شده و بناهایی تک و پر تراکم بودند که بر فراز تپه‌های طبیعی یا مصنوعی می‌ساختند.. این دژ که مردم میبد آن را «نارنج قلعه» می‌خوانند، در گذشته به «دژ دالان» سرشناس بوده و پیشینیان آن را یکی از مراکز آغازین آبادی نشین در استان یزد دانسته اند.

پیشینه‌ی دراز نارین قلعه تا آن جاست که هویتی اسطوره ای یافته است به گونه ای که منابع تاریخی سده ی ۸ و۹هجری قمری نیز آن را با روایت‌های افسانه ای در آمیخته اند. از این دست بنا ها در کشور معمار خیز ایران کم نیست . 

درباره ی فریبا کلاهی

روزنامه نگار و مدیر مسئول پایگاه خبری آیین باور

مطلب پیشنهادی

آرزوی دیرینه مردم روستاهای محور کرج_چالوس محقق می شود

آیین باور – نماینده عالی دولت در استان البرز گفت: آرزوی دیرینه مردم روستاهای محور …

دیدگاهتان را بنویسید